Jedna z ras psów myśliwskich.

Gończy szwajcarski od 1987 roku uchodzi za odrebną rasę z własnym standardem, który rozróżnia cztery odmiany. Są to: gończy berneński, gończy z Jury (z typami Bruno i St. Hubert), gończy lucerneński i gończy szwajcarski (Schwyzer). Przodkowie tej rasy byli dawniej wykorzystywani we Włoszech i w Austrii do polowań par force. Już od XVI wieku istniała doskonała szwajcarska selekcja hodowlana, ale rasa ta została przedstawiona publicznie dopiero 1880 r. podczas wystawy w Zurychu.

Bardzo żywy, wytrzymały i zapalony myśliwy, przywiązany do swojego pana, nigdy nie zachowuje się agresywnie.

Długi, prosty grzbiet. Szczupła głowa, bardzo długie, zwinięte uszy, ciemne oczy o łagodnym wyrazie.

Gęsta sierść gładka albo szorstka, gładka dopuszczalna tylko u gończego lucerneńskiego. Umaszczenie może być następujące:
- gończy berneński - trójbarwny z czarnymi kropkami i plamami na białym tle oraz podpalnymi plamami nad oczyma, na policzkach, wewnętrznej stronie uszu i nasadzie ogona.
- gończy z Jury i typ Bruno - czarna z podapalnymi plamami
- gończy lucerneński - niebieski albo szare cętki na białym, dużym tle z dużymi ciemnoszarymi albo czarnymi łatami.
- gończy szwajcarski - biały z pomarańczowymi albo żółtopomarańczowymi łatami, tolerowany jest także czerwony.

Nie nadaje się do życia w domu. Lubi otwartą przestrzeń.

Jesteś hodowcą i posiadasz ciekawe zdjęcia lub więcej informacji o rasie Gończy szwajcarski? Podziel się nimi. W zamian umieścimy linka do Twojej hodowli tuż pod opisem rasy!